Szybkie chwilówki

money-209738__340Na terenie naszego kraju istnieje spora liczba banków. Wiadomo, że posiadamy w nich konta, ale czasami nie mamy na nich żadnych pieniędzy, a ich potrzebujemy. W takiej sytuacji banki ratują nas ekspresowymi pożyczkami, takimi jak chwilówki, na które możemy zdecydować się praktycznie w każdej chwili. Dzięki chwilówkom możemy w bardzo szybkim tempie dostać pieniądze do ręki. W niektórych bankach zajmuje to naprawdę tylko chwilę. Widać więc wyraźnie, że takie chwilówki to idealna opcja dla osób, które potrzebują pieniędzy w naprawdę szybkim tempie, bo nie mogą na nie dłużej czekać, także warto bliżej przyjrzeć się chwilówkom. Trzeba wiedzieć jedno – astronomicznych kwot tam nie dostaniemy. Wyskość takich pożyczek waha się w granicach kilku tysięcy złotych. Chwilówki jak sama nazwa wskazuje pożyczane są przez banki lub też firmy prywatne na krótki czas, a potem trzeba je oddać, więc powinniśmy je zaciągać tylko i wyłącznie wtedy, gdy będziemy całkowicie pewni tego, że damy je radę w szybkim tempie spłacić, co w tym wszystkim jest zdecydowanie najważniejsze. Chyba każdy z nas zdaje sobie doskonale sprawę z tego, że taka chwilówka to idealne rozwiązanie, zwlaszcza dla tych, którym zależy na czasie. Przy jej zaciąganiu nie trzeba wypełniać żadnych niepotrzebnych formalności, wystarczy nam tylko dowód, co jest bardzo dobrą informacją dla zainteresowanych osób. Na pewno warto skorzystać z takich chwilówek, gdy potrzebne są nam szybkie pieniądze, jednak trzeba też wiedzieć, że koszt udzielenia takiej pożyczki jest znaczny w porównaniu z tradycyjnym bankowym kredytem. Co składa się na całkowity koszt kredytu?  Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim, całkowity koszt kredytu oznacza wszystkie koszty wraz z odsetkami i innymi opłatami i prowizjami, które konsument jest zobowiązany zapłacić za kredyt. Stanowi on zatem co do zasady sumę wszystkich kosztów, jakie kredytobiorca zobowiązany będzie ponieść w związku z zawarciem umowy o kredyt.  Ideą wprowadzenia takiego obowiązkowego podania całkowitego kosztu kredytu przez ustawodawcę, jest umożliwienie kredytobiorcy, który jest konsumentem, łatwego porównania ofert kredytowych różnych banków czy instytucji finansowych. Zasadniczo kredytobiorca podając te same informacje u kilku kredytobiorców powinien patrząc jedynie na całkowity koszt kredytuporównać w prosty sposób, który kredytodawca jest dla niego tańszy, tzn. gdzie poniesie mniejsze koszty zaciągnięcia kredytu. Ustawodawca wskazał jednak wyjątki, których w CKK nie ma obowiązków kredytodawca wykazywać, a mianowicie kosztów: które ponosi konsument w związku z niewykonaniem swoich zobowiązań wynikających z umowy o kredyt konsumencki (będą to koszty windykacji, oprocentowanie karne itp.), które w związku z nabyciem rzeczy lub usługi ponosi konsument, niezależnie od tego, czy nabycie następuje z wykorzystaniem kredytu (będą to inne opłaty, które konsument i tak musiałby ponieść bez względu czy zakup finansuje ze środków własnych czy tez z kredytu np. związane z rejestracją pojazdu),  prowadzenia rachunku, z którego realizowane są spłaty, oraz kosztów przelewów i wpłat na ten rachunek, chyba że konsument nie ma prawa wyboru podmiotu prowadzącego rachunek, a koszty te przekraczają koszty dla rachunków oszczędnościowych stosowane przez podmiot prowadzący rachunek (koszty rachunku bankowego), ustanowienia, zmiany oraz związanych z wygaśnięciem zabezpieczeń i ubezpieczenia, z wyjątkiem kosztów ubezpieczenia spłaty kredytu – wraz z oprocentowaniem i pozostałymi kosztami – na wypadek śmierci, inwalidztwa, choroby lub bezrobocia konsumenta (w przypadku, gdy ubezpieczenie dotyczy spłaty kredytu na wypadek śmierci, inwalidztwa, choroby lub bezrobocia, należy wliczyć je do kosztu całkowitego, w pozostałych przypadkach ustanowienie lub zmiana zabezpieczeń, nie jest wliczana do kosztu całkowitego), wynikających ze zmiany kursów walut.

Potencjalny pracodawca

innovation-770792__340Przygotuj się to właściwie pierwszy i najważniejszy krok. Zacznij od dokładnej analizy swoich potrzeb, zainteresowań, kwalifikacji. Daj szansę sobie aby poznać samego siebie, bo jeśli tego nie zrobisz to, tracisz czas sądząc, że Twój potencjalny pracodawca będzie inwestować swój czas by poznać ciebie. Jeśli uważasz, że sam nie wiesz co tak naprawdę chciałbyś robić w życiu, do czego się nadajesz, co cię kręci i na jakim polu możesz osiągać sukcesy, zgłoś się do konsultanta w biurze doradztwa zawodowego. Na podstawie specjalistycznych testów psycholodzy nakreślą twój profil predyspozycji zawodowych Zastanów się również czego tak naprawdę oczekujesz od swojej przyszłej pracy i pracodawcy, co chciałbyś osiągnąć pracując w konkretnej firmie, do czego się nadajesz a zwłaszcza co sprawia Ci przyjemność. Jeśli stwierdzisz, że chcesz pracować w jakiejś dziedzinie, ale nie masz jeszcze odpowiednich umiejętności, kwalifikacji czy doświadczenie to nie wysyłaj swojego życiorysu. Zaoszczędzisz swój czas i późniejsze rozczarowanie: swoje i pracodawcy. Pomyśl o tym, że wszystko to, co zrobiłeś do tej pory w swoim życiu, nawet te najmniejsze i wydawałoby się, najmniej istotne drobiazgi, wzbogacają twoje doświadczenie i mogą okazać się bardzo przydatne w przyszłości, a tym samym podbudują zaufanie i szacunek do samego siebie.   Pracodawca, borykający się z problemami finansowymi swojej firmy (spadkiem obrotów, utratą płynności finansowej) ma możliwość tymczasowego zawieszenia przepisów prawa pracy. Działanie takie nie jest jednak zależne wyłącznie od woli przedsiębiorcy – musi on wcześniej uzyskać zgodę zatrudnianych przez siebie pracowników.  Decyzja pracowników jest kluczowa, bowiem zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 6 grudnia 2005 r., sytuacja finansowa pracodawcy nie podlega kontroli sądu. Brakuje więc jakiejkolwiek kontroli zewnętrznej.  Zatem ostateczna decyzja o tym, że prawo pracy zostaje zawieszone, zależy od porozumienia pracodawcy ze związkami zawodowymi lub – w razie ich braku – z przedstawicielami wyznaczonymi przez pracowników.  Jak już zostało wspomniane, zawieszenie prawa pracy może mieć wyłącznie tymczasowy charakter. Wymiar czasowy zawieszenia regulowany jest przepisami kodeksu prawa pracy i wynosi obecnie maksymalnie 3 lata.  Pracodawca nie może zawiesić w drodze porozumienia przepisów kodeksu pracy oraz innych ustaw i rozporządzeń wydanych na podstawie tegoż kodeksu. Zawieszenie dotyczy jedynie wewnątrzzakładowych przepisów, np. regulaminu pracy, układu zborowego etc.  Zawieszenie przepisów prawa pracy niezwłocznie musi zostać przez pracodawcę zgłoszone do Państwowej Inspekcji Pracy we właściwym okręgu. Jest to jedynie przekazanie informacji, a nie prośba o pozwolenie.  Co daje pracodawcy zawieszenie przepisów? Prawo pracy mówi, iż pracodawca nie musi wręczać pracownikom wypowiedzeń zmieniających, mimo że dochodzi do pogorszenia ich warunków zatrudnienia. Zawieszenie dotyczy również pracowników chronionych czyli np. pracownic w ciąży, pracowników przebywających na urlopach macierzyńskich oraz tych w wieku przedemerytalnym. Pracodawca nie musi wówczas dokonywać wypowiedzeń zmieniających lub zawierać porozumień zmieniających z pracownikami, którym zmienia warunki pracy i płacy.